โลกของความคิด
…เพราะมีเพียงการอยู่กับช่วงเวลาปัจจุบันเท่านั้นที่จะพาเราออกจากโลกแห่งความคิด เพื่อกลับมาอยู่กับชั่วขณะเวลาที่สิ่งต่างๆ กำลังเกิดขึ้นจริง…
…เพราะมีเพียงการอยู่กับช่วงเวลาปัจจุบันเท่านั้นที่จะพาเราออกจากโลกแห่งความคิด เพื่อกลับมาอยู่กับชั่วขณะเวลาที่สิ่งต่างๆ กำลังเกิดขึ้นจริง…
เมื่อเราได้ตายลงจากความคาดหวังและความกลัว ตายลงจากภาพอดีตที่ล่อลวงให้จมติดกับดักอารมณ์ ใจเราจึงว่างพอที่จะรัก
แต่ละช่วงเวลานั้น ผ่านเข้ามาในชีวิตเราเพียงครั้งเดียว มันจึงมีความสดใหม่อยู่ในทุกช่วงเวลา
เมื่อเรายอมรับในความธรรมดาของตัวเรา เราจึงเข้าใจความธรรมดาของผู้อื่น เมื่อเราเลิกเปรียบเทียบ เราจึงเลิกตัดสิน
เมื่อโลกที่เราเห็นมาจากโลกภายในที่เราเป็น เปลี่ยนแปลงเราก็คือเปลี่ยนแปลงโลก
เราไม่เคยใช้หูเพื่อฟังอย่างเต็มที่ ไม่ได้ใช้ตาเพื่อมองได้เต็มศักยภาพของมัน เรากินด้วยความอยาก ด้วยสัญชาติญาณ แต่แทบไม่ได้อยู่กับรสชาติที่ลิ้นสัมผัส